Archive for March 25, 2015

Ανακοίνωση της Αναρχικής Συλλογικότητας για την Μαχητική Προλεταριακή Ανασυγκρότηση, μέσα από τον κατηλειμμένο ραδιοσταθμό «κόκκινο 105.5»

Για ένα πλατύ μέτωπο ενάντια στην πολιτική καταστολή. Για τη νίκη του ταξικού και κοινωνικού κινήματος ενάντια στην κρατική τρομοκρατία.

 Αυτήν την στιγμή στις φυλακές του ελληνικού κράτους βρίσκεται έγκλειστο ένα πλήθος ανθρώπων που οπλίστηκαν κι επιτέθηκαν στους θεσμούς του ή κατηγορήθηκαν για κάτι τέτοιο. Αντιλαμβανόμαστε αυτούς τους φυλακισμένους ως πολιτικούς κρατούμενους, επειδή η δίωξή τους και η τιμωρία τους εκφράζει την αιχμή της προσπάθειας του κράτους να συνεχίσει να διαφεντεύει την κοινωνική ζωή και να μας εκμεταλλεύεται, υπερασπιζόμενο την αποκλειστικότητα στην πολιτική ισχύ. Από την αδιαμφισβήτητη ύπαρξη πολιτικών κρατούμενων αποκαλύπτεται ο εγγενής ολοκληρωτισμός του κράτους. Από την αποσιώπησή της αποκαλύπτεται η σαθρότητα των δημοκρατικών εγγυήσεων.

 Οι αγωνιστές που βρίσκονται φυλακισμένοι για την αντικαπιταλιστική και αντικαθεστωτική δράση τους είναι αιχμάλωτοι του πιο ριζικού πολέμου, είναι πολιτικοί αιχμάλωτοι του ταξικού-κοινωνικού πολέμου και γι’ αυτό δεν αναγνωρίζονται από το κράτος ούτε ως πολιτικοί-κοινωνικοί επαναστάτες κι ούτε ως αιχμάλωτοι πολέμου. Read more

Κατάληψη ραδιοφωνικού σταθμού Κόκκινο

 Εως σήμερα 23 Μαρτίου 2015,δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας από τις 2 Μαρτίου απαιτώντας:την κατάργηση της ειδικής ¨αντιτρομοκρατικής¨ νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης(νόμοι 187Α και 187),την κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων(κουκουλονόμος),την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ που αποτελούν την ολοκλήρωση του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων,την οριοθέτηση της χρήσης  και επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο,την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρόυ,ο οποίος παρά το 98% αναπηρίας του εξοντώνεται συστηματικά εδώ και δεκατρία χρόνια από το κράτος και την άμεση απελευθέρωση των συγγενών των μελών της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Στηρίζοντας τις διεκδικήσεις των απεργών πείνας,ομάδα αλληλέγγυων συντρόφων/ισσών από τον αναρχικό χώρο,προχωρούμε σε κατάληψη του ραδιοφωνικού σταθμού “Κόκκινο 105,5”.Η επιλογή του συγκεκριμένου σταθμού είναι προφανής:το “Κόκκινο” είναι ένα καθεστωτικό αλλά και πλέον κυβερνητικό ραδιόφωνο ή αλλιώς θα λέγαμε ο τηλεβόας της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανεξάρτητοι Έλληνες.

Το “Κόκκινο” όπως και η συντριπτική πλειοψηφία του μιντιακού συρφετού διαστρευλώνουν το συνολικό πλαίσιο του αγώνα των απεργών πείνας και των δράσεων αλληλεγγύης σε αυτούς.Η κατάληψη αυτή αποτελεί μια ενέργεια, η οποία πηγάζει από το ευρύτερο κίνημα αλληλεγγύης με τους κρατούμενους, οι οποίοι δίνουν έναν αγώνα που μας αφορά όλους.

Εμείς από την κατάληψη στο “Κόκκινο 105,5” παίρνουμε το μέσο στα χέρια μας και κάνουμε την αντιπληροφόρηση όπλο!Η δράση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης με τους πολιτικούς κρατούμενους απεργούς πείνας.

Νίκη στον αγώνα των απεργών πείνας!    Μέχρι το γκρέμισμα κάθε φυλακής!

  “Κατάληψη στο Κόκκινο 105,5”»

_____________________
Ανακοίνωση του κατειλημμένου ραδιοφωνικού σταθμού «Κόκκινο 105,5 fm»

Η κατάληψη που ξεκίνησε σήμερα, δευτέρα 23/3, στον ραδιοφωνικό σταθμό «στο Κόκκινο 105,5 fm» έχει ως κύριο σκοπό να λειτουργήσει ως μέσο αντιπληροφόρησης και ενημέρωσης με βασικό της στόχο την προώθηση του λόγου των πολιτικών κρατούμενων-απεργών πείνας από 2/3 και των αλληλέγγυων προς αυτούς.

Αυτήν την στιγμή η κατάληψη απαρτίζεται από επαρκή αριθμό ατόμων και λόγω ανεπάρκειας χώρου δεν κρίνεται αναγκαία η στήριξη της με παραπάνω φυσική παρουσία. Στην περίπτωση που προκύψει οποιοδήποτε ζήτημα, θα υπάρξει σχετική ενημέρωση και αντίστοιχο κάλεσμα.

Το μικρόφωνο είναι ανοιχτό και καλούμε οποιαδήποτε συλλογικότητα ή ατομικότητα στηρίζει τον αγώνα των απεργών πείνας στο σύνολό του, να πλαισιώσει το εγχείρημα με τον λόγο της. Για την διευκόλυνση της ροής του προγράμματος, όποιος/α θέλει να συνεισφέρει, ας επικοινωνήσει μαζί μας:

στην ηλεκτρονική διεύθυνση katalhmenokokkino@espiv.net

ή στον τηλεφωνικό αριθμό 210-3217777

για περαιτέρω συνεννόηση.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ-ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 2/3

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

 

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ “ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105.5 FM” 

__________________

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟΥ Ρ/Σ 105,5 – Στο Κόκκινο

 

Η διοίκηση του σταθμού μετά από επανειλημμένες προσπάθειες να διακόψει την εκπομπή του κατειλημμένου ραδιοφώνου 105.5, προσπάθειες που ξεκίνησαν από χθες, πρώτη μέρα της κατάληψης, τελικά σήμερα το πρωί 8 η ώρα διέκοψε τελείως την εκπομπή της κατάληψης, εκπέμποντας πρόγραμμα από Θεσσαλονίκη.

Οι αλληλέγγυοι και οι αλληλέγγυες στους απεργούς πείνας συνεχίζουμε την κατάληψη των κεντρικών εγκαταστάσεων και εκπέμπουμε μέσα από αυτοοργανωμένα ραδιοφωνικά δίκτυα.

 

Μας ακούτε από το παρακάτω λινκ. http://147.102.82.129:8000/kokkinolive.ogg.m3u

 

Μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. 210 3217777 και το email katalhmenokokkino@espiv.net

Θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση.

 

Νίκη στον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων απεργών πεινάς

___________________

Το πρόγραμμα της κατάληψης στο Κόκκινο 105,5fm αναμεταδίδεται από τα αυτοοργανωμένα μέσα αντιπληροφόρησης Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης – 93,8fm, radio revolt, antiregime και 1431.

www.radio98fm.org

www.radio-revolt.net

www.1431am.org

www.radioantiregime.espiv.net

Μας ακούτε και από το παρακάτω λινκ. http://147.102.82.129:8000/kokkinolive.ogg.m3u

Μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ. 210 3217777 και το email katalhmenokokkino@espiv.net

Εξέλιξη μαζικής απεργίας πείνας πολιτικών αιχμαλώτων

Ο απεργός πείνας Κώστας Γουρνάς μεταφέρθηκε σήμερα (23 Μαρτίου) στο νοσοκομείο της Λαμίας καθώς η κατάσταση της υγείας του κρίνεται ανησυχητική. Σε σύντομη τηλεφωνική συνομιλία, πριν ο σύντροφος μεταφερθεί, σχολιάζοντας την παράκληση του Υπουργείου προς τους απεργούς για διακοπή της απεργίας πείνας δήλωσε το εξής: “Το Υπουργείο Δικαιοσύνης μας προτρέπει να σταματήσουμε την απεργία πείνας και να του έχουμε εμπιστοσύνη… Η “φερεγγυότητά” του ως κομμάτι αυτής της κυβέρνησης καταδεικνύεται κάθε μέρα που σχίζει το μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς νόμους, που καταργεί τον ΕΝΦΙΑ και που διεκδικεί τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους…Εμπιστοσύνη έχω μόνο στον αγώνα. Συνεχίζω την απεργία πείνας.

________________________________________________________________

Καταγγελία του απεργού πείνας Φοίβου Χαρίση

Σήμερα 20/3 και ενώ διανύω την 19η μέρα απεργίας πείνας οδηγήθηκα, μετά από τρίωρη παραμονή μου στο “νοσοκομείο” των φυλακών Κορυδαλλού, στο Τζάννειο με την ασφυκτική συνοδεία ΕΟΜ και ΕΚΑΜ. Η μεταγωγή μου σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο κρίθηκε απαραίτητη καθώς στη σημερινή εξέταση ο προσωπικός μου ιατρός Σακκάς Σπυρίδωνας διέγνωσε χαμηλές τιμές σακχάρου (59 συγκεκριμένα), έντονη καταβολή, ζαλάδες, συν του ότι έχω χάσει 9.3 κιλά που ισοδυναμεί με το 12.8% του σωματικού μου βάρους.

Κατά την παραμονή μου στο Τζάννειο όλες οι εξετάσεις γινόντουσαν με ασφυκτική παρουσία μπάτσων, ένα γεγονός που διόλου δεν εκνεύριζε τους ιατρούς οι οποίοι έδειχναν πολύ εξοικειωμένοι με αυτό. Αξίζει να τονιστεί ότι ενώ σε δύο εξετάσεις οι μπάτσοι ήταν διατεθειμένοι να μου λύσουν τις χειροπέδες δεν τους άφησαν οι ιατροί, με αποτέλεσμα να με εξετάζουν σιδεροδέσμιο. Μετά το πέρας όλων των εξετάσεων και ενώ ήμουν ξαπλωμένος σε φορείο με χειροπέδες και τέσσερις μπάτσους πάνω απ’ το κεφάλι μου ήρθε μία ιατρός η οποία χωρίς να με ρωτήσει άρχισε να μου κάνει ένεση ζαχαρόνερου στον φλεβοκαθετήρα που μου είχαν βάλει για να μου πάρουν αίμα. Όταν αντιλήφθηκα τι γινόταν (διότι στην αρχή είχα κλειστά τα μάτια μου) τη σταμάτησα βγάζοντας μόνος μου την ένεση ρωτώντας την έντονα γιατί το κάνει αυτό χωρίς να με ρωτήσει, ξεκαθαρίζοντάς της παράλληλα πως η απεργία πείνας που πραγματοποιώ είναι συνειδητή μου επιλογή και θέλω εγώ να ελέγχω την εκάστοτε φθορά του σώματος μου. Μετά από ένα μικρό διάλογο η ιατρός μου ξεκαθάρισε ορθά κοφτά πως σαν κρατούμενος και ασθενής θα κάνω ό,τι μου λένε οι ιατροί και όχι ό,τι θέλω εγώ και αποχώρησε. Μετά από δέκα λεπτά ο διευθυντής της παθολογικής κλινικής Δρίμης Στυλιανός μου ξεκαθάρισε πως εφόσον δεν δέχομαι ορό δεν δύναται να νοσηλευτώ στο νοσοκομείο. Στα επιχειρήματά μου πως η φροντίδα ενός απεργού στο νοσοκομείο δεν είναι να δέχεται ορό αλλά οι καλύτερες συνθήκες σε σχέση με τη φυλακή και ο άμεσος έλεγχος στα ζωτικά του όργανα, μου επανέλαβε πως δεν υπάρχει περίπτωση να νοσηλευτώ χωρίς να λάβω ορό. Τέλος όταν μετά την άρνησή μου να τον λάβω, και στην ερώτησή μου αν παίρνει την ευθύνη να με γυρίσει στη φυλακή με το σάκχαρο μου στα όρια του υπογλυκαιμικού σοκ, μου απάντησε πως την αναλαμβάνει και μάλιστα πως αυτός υπόγραψε τις εξετάσεις μου για να γυρίσω στη φυλακή. Read more

Διήμερη εκδήλωση και πορεία για τους πολιτικούς κρατούμενους

3 meres_antistasisTEL

Συνέχιση απεργίας πείνας πολιτικών κρατουμένων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Με την κατάθεση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης διαφαίνεται μια πρώτη κατάκτηση της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατουμένων. Η κατάργηση του νομικού πλαισίου που ορίζει τη λειτουργία των φυλακών τύπου Γ’ και οι ευεργετικές ρυθμίσεις για ασθενείς και ανάπηρους κρατούμενους, που οδηγούν στην αποφυλάκιση του πολυτραυματία αντάρτη της επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη Σάββα Ξηρού, δεν θα επιτυγχάνονταν (ή τουλάχιστον όχι τόσο σύντομα) χωρίς τον αγώνα που εξελίσσεται. Απομένουν όμως πολλά να γίνουν.
Δεν δίνουμε βάση σε καμία κυβερνητική δήλωση και σε καμία υπόσχεση που προέρχεται από κρατικούς υπαλλήλους. Κάθε εξουσιαστικός μηχανισμός που αντιμετωπίζει μια απεργία πείνας δηλωμένων εχθρών του θα επιδοθεί σε ένα πόλεμο φθοράς που θα περιλαμβάνει υποσχεσιολογία, αναιρούμενες προθεσμίες, θολές δηλώσεις και οτιδήποτε μπορεί να μας κάνει να κουραστούμε σωματικά και ψυχολογικά. Ιδιαίτερα ο Σύριζα, που σε όλη τη διάρκεια του πολιτικού του βίου ως μείζων ή ελάσσων αντιπολίτευση απονοηματοδοτούσε και αποπολιτικοποιούσε τις απεργίες πείνας αναρχικών αιχμαλώτων, έχει μεγάλη εμπειρία στη συστημική διαχείριση τέτοιων καταστάσεων.
Τώρα ως κυβέρνηση αποποιείται τις ευθύνες του μεταθέτοντας την ικανοποίηση των αιτημάτων μας σε ένα (αόριστο) μέλλον.
Από την πλευρά μας συνεχίζουμε την απεργία πείνας χωρίς σκέψη υποχώρησης μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων μας και συγκεκριμένα:
•Την κατάργηση των άρθρων 187 και 187Α ή αλλιώς πρώτου και δεύτερου τρομονόμου. Αυτά τα άρθρα αποτελούν τον πυρήνα του καθεστώτος εξαίρεσης που βιώνουμε σε ποινικό επίπεδο ως πολιτικοί εχθροί του κράτους. Αυτό το καθεστώς εξαίρεσης δεν περιορίζεται στους πολιτικούς κρατούμενους αλλά επεκτείνεται στο 30% περίπου των κρατουμένων και περιλαμβάνει κατά περίσταση: ειδικές αίθουσες δικαστηρίων, ειδικές κληρώσεις δικαστών και εισαγγελέων, ειδικές μεταγωγές, κατάτμηση των υποθέσεων, ποινικοποίηση του φρονήματος και της αλληλεγγύης, και κυρίως υπέρμετρη προσαύξηση των ποινών. Θεωρούμε την ανατροπή των σκεπτικών τα οποία εισάγουν αυτά τα άρθρα ως βασικό διακύβευμα του αγώνα μας.
•Την κατάργηση της επιβαρυντικής διάταξης για πράξη που τελέστηκε με καλυμμένα χαρακτηριστικά ή αλλιώς κουκουλονόμο. Νόμος που ψηφίστηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του ‘8 και έχει εφαρμοστεί κατ’ επανάληψη σε διαδηλωτές που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων αναβαθμίζοντας το κατηγορητήριο σε κακουργηματικού τύπου. Επίσης διάφορες πράξεις (ληστείες, απαγωγές κ.α.) επιβαρύνονται ποινικά ανεξάρτητα από τα επιμέρους χαρακτηριστικά τους (οπλισμός, χρήση βίας, κλπ) από την ύπαρξη του κουκουλονόμου.
•Την οριοθέτηση του νομικού πλαισίου για τον τρόπο συλλογής, επεξεργασίας και ανάλυσης του DNA. Ο υποσκελισμός της κρισιμότητας του αιτήματος αυτού από τη δημόσια σφαίρα μόνο τυχαίος δεν είναι. Η δικανική χρήση του DNA αποτελεί αυτή τη στιγμή την επιτομή της κατασταλτικής επέλασης στο πεδίο της αποδεικτικής διαδικασίας. Η επέκταση της χρήσης του είναι οργανικά συνδεδεμένη με την επέκταση της χρήσης των άρθρων 187 και 187Α.
Η επιμονή της αστυνομίας στη δημιουργία βάσεων βιοδεδομένων οδηγεί στην υποχρεωτική λήψη DNA που αναπόφευκτα καταλήγει στο βασανισμό του κρατούμενου αν αντισταθεί, όπως η συνείδηση και η αξιοπρέπειά του επιτάσσει.
Η δίωξη μέσω της ανάλυσης και της επεξεργασίας του DNA γίνεται με εντελώς ανορθολογικό τρόπο καθώς η μέθοδος που χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση, εφευρέθηκε για να λειτουργεί ως τεκμήριο αθωότητας και όχι ως αποδεικτικό στοιχείο ενοχής. Και αυτό, γιατί αντίθετα με τις παρανοήσεις, δεν συγκρίνεται ο γενετικός κώδικας που είναι μοναδικός σε κάθε άνθρωπο, αλλά ο γενετικός τύπος, (δηλαδή μέτρηση του μήκους κάποιων εκ των τμημάτων του DNA) που είναι δυνατόν να αντιστοιχεί σε περισσότερους ανθρώπους. Οπότε εάν ο γενετικός τύπος δεν ταυτίζεται, μπορεί με σχετική βεβαιότητα να ειπωθεί ότι το δείγμα DNA δεν προέρχεται από έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, αλλά αν ο γενετικός τύπος ταυτίζεται μπορεί μόνο να πιθανολογηθεί από ποιόν προέρχεται το δείγμα.
Και η ήδη ξεχειλωμένη δίωξη μέσω ταύτισης γενετικών τύπων, επεκτείνεται και στην ανάλυση μειγμάτων DNA περισσότερων από δύο ατόμων όπου οι αναμεμειγμένοι γενετικοί τύποι δεν μπορούν να διαχωριστούν, δίνοντας έτσι πολλούς πιθανούς συνδυασμούς γενετικών τύπων. Ετσι, σε ένα μείγμα DNA, μπορεί να εμπεριέχεται μεγάλος αριθμός γενετικών τύπων, καθιστώντας ουσιαστικά τον καθένα εν δυνάμει ύποπτο.
Συνυπολογίζοντας και τους παράγοντες της επιμόλυνσης από τους μπάτσους που το περισυλέγουν, την αδιάφανη λειτουργία των αστυνομικών εργαστηρίων, την εκ των προτέρων γνωστή ταυτότητα του υπόπτου στους βιομπάτσους, την έλλειψη πρωτοκόλλου κ.α., είναι σαφές γιατί η ανάλυση του DNA αποτελεί το υπερόπλο της σύγχρονης επιστημονικής καταστολής. Με αυτή την προσέγγιση ο κατηγορούμενος ενοχοποιείται με όλους τους τρόπους. Επιπροσθέτως του στερείται και η πρόσβαση στο δείγμα από εμπειρογνώμονες της εμπιστοσύνης του. Εν τέλει, η αναλυτική-αποδεικτική ασάφεια των αστυνομικών εργαστηρίων επικυρώνεται από την ποινική ασάφεια των τρομονόμων.

Η απεργία πείνας που διεξάγουμε δεν επιδιώκει την ελάφρυνση του νομικού πλαισίου. Αυτό που επιδιώκει είναι να θέσει το επαναστατικό κίνημα σε θέση επίθεσης ανατρέποντας την επίθεση που διεξάγεται από την κυριαρχία. Με όπλο την απεργία πείνας επιδιώκουμε την σφυρηλάτηση των σχέσεών μας με τους συντρόφους εκτός των τειχών, την ενδυνάμωση του δημόσιου λόγου μας, την όξυνση των επιθεσεων ενάντια σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους με όλα τα μέσα.

Τώρα είναι η ώρα να ενδυναμώσουμε ακόμα παραπάνω τη θέση μας στον πόλεμο που διεξάγουμε.
Μέχρι το τέλος, μέχρι την νίκη…

ΟΠΛΟ ΜΑΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Δίκτυο αγωνιστών κρατουμένων
Οι απεργοί πείνας Αντώνης Σταμπούλος, Τάσος Θεοφίλου, Φοίβος Χαρίσης, Αργύρης Ντάλιος, Γιώργος Καραγιαννίδης, Γρηγόρης Σαραφούδης, Ανδρέας-Δημήτρης Μπουρζούκος, Δημήτρης Πολίτης

_____________________________________________________________

Δήλωση του Νίκου Μαζιώτη, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα,

για την απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων και το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Ήδη βρισκόμαστε στη 19η ημέρα απεργίας πείνας με αίτημα την κατάργηση της «αντιτρομοκρατικής» νομοθεσίας, των άρθρων 187Α και 187, την κατάργηση του κουκουλονόμου και των φυλακών τύπου Γ και την απελευθέρωση του καταδικασμένου για τη 17Ν Σάββα Ξηρού. Αλληλέγγυοι στον αγώνα μας είναι και οι Τούρκοι πολιτικοί κρατούμενοι στην Ελλάδα με κυλιόμενες απεργίες πείνας.

Αυτή η απεργία πείνας που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι ουσιαστικά η πρώτη αμιγώς απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων που βάζει στο στόχαστρο γενικότερα την «αντιτρομοκρατική» κατασταλτική πολιτική του κράτους. Είναι η μόνη αυτή τη στιγμή πολιτική και αγωνιστική κινητοποίηση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που μόλις πρόσφατα, σε αντίθεση με ότι είχε υποσχεθεί αποδέχτηκε με τη συμφωνία του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου και το χρέος και τα μνημόνια, την τρόικα και την αξιολόγηση, δίχως να συναντήσει αντιδράσεις από μια κοινωνία που είναι βυθισμένη στην εξαθλίωση και στην απόγνωση, ενώ το καλοκαίρι του 2015 θα ψηφίσει το 3ο μνημόνιο.

Η πρόσφατη κατάθεση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης καλύπτει εν μέρει κάποια από τα αιτήματα των πολιτικών κρατούμενων, ο ΣΥΡΙΖΑ που στο παρελθόν ήταν λαλίστατος και διακήρυσσε ότι θα καταργήσει τους «αντιτρομοκρατικούς» νόμους και τον κουκουλονόμο –οι σημερινοί υπουργοί Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης είχαν αποχωρήσει από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τον 1ο «αντιτρομοκρατικό» του 2001- τώρα ως κυβέρνηση ευθυγραμμίζεται με τον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας».

Συνεχίζω την απεργία πείνας μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους για την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων.

Ο αγώνας των πολιτικών κρατούμενων είναι κομμάτι του αγώνα για την ανατροπή του κεφαλαίου και του κράτους, για την ανατροπή ενός καθεστώτος που φέρνει εξαθλίωση, φτώχεια, μνημόνια, καταστολή, για την επανάσταση.

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

φυλακές Δομοκού

(20/3)

________________________________________________________________

Οι Πολιτικοί Κρατούμενοι από την Τουρκία

Εμείς οι πολιτικοί κρατούμενοι από την Τουρκία στις ελληνικές φυλακές, με σκοπό να στηρίξουμε την απεργία πείνας που άρχισαν οι πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές, από τις 11 Μάρτη αρχίσαμε τριήμερες κυλιόμενη απεργίες πείνας  σε γκρουπ των 4 ατόμων.  Υποστηρίζουμε όλα τα αιτήματα των κρατουμένων απεργών πείνας.
Οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, η καταπίεση και οι συλλήψεις οικογενειών, η μη αποφυλάκιση των αρρώστων και ανάπηρων κρατουμένων και η εγκατάλειψή τους στο θάνατο, η απομόνωση, θεωρούμε ότι είναι μια επίθεση ενάντια στον επαναστατικό αγώνα, των επαναστατών και στον αγώνα για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.  
Σήμερα και ο αγώνας που διεξάγεται στη χώρα μας ενάντια στις φυλακές τύπου F που είναι όμοιες με τις φυλακές τύπου Γ και ενάντια στους αντιτρομοκρατικούς νόμους, άρχισε στις φυλακές το 2000 και κράτησε 7 χρόνια. Στην αντίστασή μας με Απεργία Πείνας Μέχρι Θανάτου, τόσο μέσα στις φυλακές όσο και έξω από αυτές με τη συμμετοχή των οικογενειών μας, δώσαμε μάρτυρες 122 κρατούμενους συντρόφους μας.  Ταυτόχρονα, σε επίθεση που έγινε σε όλες τις φυλακές,  με χημικά αέρια, με σφαίρες και με φλογοβόλα, δολοφονήθηκαν άγρια 28 σύντροφοί μας. Ανάμεσα σε αυτούς 6 συντρόφισσες μας κάηκαν ζωντανοί. Κατά την απεργία πείνας, 600 σύντροφοί μας απεργοί πείνας, έμειναν παράλυτοι εξαιτίας των βίαιων επεμβάσεων.  Προσπαθούν να επιβιώσουν αντιμετωπίζοντας άλλοι προβλήματα σωματικής υγείας και άλλοι ψυχολογικά προβλήματα. Λόγω των βίαιων επεμβάσεων πολλοί σύντροφοί μας έχασαν την μνήμη τους. Ακόμη και τώρα πολλοί σύντροφοί μας κρατούνται στην απομόνωση, και με τα βασανιστήρια της απομόνωσης προσπαθούν να τους δολοφονήσουν. Τελευταία, στο όνομα του «νόμου εσωτερικής ασφάλειας» με τους καινούργιους νόμους, το φασιστικό κράτος του ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξη) συνεχίζει τις επιθέσεις του δίνοντας στην αστυνομία το δικαίωμα να προβαίνει σε δολοφονίες. Παρόλες αυτές τις επιθέσεις, τις δολοφονίες και τις παραλυσίες δεν παραιτηθήκαμε από τις ιδέες μας και από τον αγώνα μας. Τόσο μέσα όσο και έξω ο αγώνας μας συνεχίζεται. Οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, οι φυλακές υψίστης ασφαλείας είναι προϊόντα του ιμπεριαλισμού. Μπήκαν σε ισχύ με στόχο να καταστείλουν τον επαναστατικό αγώνα, να υποτάξουν τους επαναστάτες, να τους δολοφονήσουν, να είναι μηχανισμός καταστολής, εκφοβισμού και τρομοκράτησης των λαών.
Στη χώρα μας που οι φυλακίσεις φτάνουν τα δεκάδες χρόνια, που πληρώνουμε το αντίτιμο των βασανιστηρίων και δίνοντας θύματα, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας και των αντιτρομοκρατικών νόμων, και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε αυτά σε όλα τα μέρη του κόσμου. Και εδώ στην Ελλάδα που είμαστε κρατούμενοι, υποστηρίζουμε την απεργία πείνας που άρχισαν οι πολιτικοί κρατούμενοι για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ και των αντιτρομοκρατικών νόμων,  και απαιτούμε να γίνουν αποδεκτά τα αιτήματά τους.
Ζήτω η Διεθνής Αλληλεγγύη!
Λευτεριά στους Πολιτικούς Κρατούμενους!

ΕΝΑΡΞΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Ξεκινάμε με μία διαπίστωση που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε. Όλα κατακτιούνται με αγώνες. Αν στις φυλακές σήμερα μπορούμε να έχουμε βιβλία, τηλεόραση, ελεύθερη τηλεφωνική επικοινωνία, άδειες, αναστολές, αν δε μας χτυπάνε οι δεσμοφύλακες το οφείλουμε στις αιματηρές εξεγέρσεις και τις απεργίες πείνας παλιότερων κρατουμένων.
Σήμερα είναι η δικιά μας ώρα να παλέψουμε και να κερδίσουμε. Ήρθε η ώρα να μειωθούν οι εξωφρενικές ποινές που αφειδώς μοιράζονται, να δίνονται υποχρεωτικά οι άδειες και οι αναστολές στο τυπικό όριο, να μειωθεί η ισόβια σε 12 χρόνια υποχρεωτικής έκτισης και 4 χρόνια μεροκάματα, να δίνεται η αναστολήστα 2/5 έκτισης στις υπόλοιπες ποινές, να μειωθεί ο χρόνος προφυλάκισης στους 12 μήνες, να υπάρχει η δυνατότητα χρήσης internet, να μετατραπούν τα επισκεπτήρια σε ελεύθερα, να εξασφαλιστεί η ερωτική συνεύρεση.
Να μην ξαναχτιστούν φυλακές αισθητηριακής απομόνωσης όπως αυτές σε Μαλανδρίνο, Τρίκαλα, Γρεβενά, Δομοκό, Χανιά, Νιγρίτα, Δράμα, όπου οι κρατούμενοι δεν έχουν καμία επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον και βλέπουν ακόμα και τον ουρανό μέσω μεταλλικού πλέγματος. Οι ήδη υπάρχουσες πρέπει να μετασχηματιστούν αρχιτεκτονικά και να πάψουν να δίνουν βάση μόνο στην αποτροπή εξεγέρσεων κι αποδράσεων βάζοντας σε τρίτο πλάνο τις συνθήκες διαβίωσης.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών πρέπει να κλείσουν. Όλα αυτά είναι ζητήματα που οι κρατούμενοι στο σύνολο μας πρέπει να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε. Με αφορμή τον αγώνα που ξεκινάμε τα αναδεικνύουμε και ζητάμε από τους κρατούμενους σε όλες τις φυλακές να τα λάβουν υπόψην για τις νέες μάχες που έρχονται.
Η φυλακή και η καταστολή γενικότερα αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος. Στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο καπιταλιστικής διαχείρισης που επικρατεί σήμερα η καταστολή κεντρικοποιείται όλο και περισσότερο ως επιλογή του κράτους εκφραζόμενη συμπυκνωμένα στο δόγμα Νόμος και Τάξη. Η εγκατάλειψη του προηγούμενου μοντέλου, του κεϋνσιανού κράτους κοινωνικής πρόνοιας οδήγησε στη φτωχοποίηση περισσότερων ανθρώπων τόσο στο εσωτερικό των δυτικών μητροπόλεων όσο και στην καπιταλιστική περιφέρεια. Από τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν μπόρει να απορρόφηθεί στην παραγωγική και καταναλωτική διαδικασία, η διαχείριση τους μπορεί να γίνει μόνο κατασταλτικά.
Η αποτελεσματική κατασταλτική διαχείριση επέβαλε τη δημιουργία ειδικών καθεστώτων εξαίρεσης οριοθετώντας παράνομες πράξεις σ’ ένα ειδικό νοηματικό πλαίσιο. Πράξεις που δεν αντιμετωπίζονται ανάλογα με τη συγκεκριμένη ποινική βαρύτητά τους, αλλά ανάλογα με την επικινδυνότητα τους για την εύρυθμη καθεστωτική λειτουργία..
Σε αυτό το καθεστώς εξαίρεσης εντάσσεται η αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού (με την εφαρμογή του «τρομονόμου» για τους κατηγορούμενους για ένοπλη πάλη και του «κουκουλονόμου» για όσους συλλαμβάνονται μετά από συγκρούσεις σε πορείες), του λεγόμενου «οργανωμένου εγκλήματος» ή καλύτερα της «μαύρης» καπιταλιστικής λειτουργίας, των μεταναστών οι οποίοι πλέον κρατούνται χωρίς τη διάπραξη κάποιου αδικήματος, αλλά απλώς λόγω της υπαρξής τους. Των χούλιγκαν που διώκονται με ειδικούς αθλητικούς νόμους, των γυναικών που στιγματίστηκαν ως μάστιγα για την κοινωνία κι ο κατάλογος μπορεί να συνεχιστεί. Ό,τι εν δυνάμει μπορεί να προκαλέσει κλυδωνισμούς στην αποτελεσματική συστημική λειτουργία αντιμετωπίζεται με κάποια ειδική ρύθμιση.
Στην ελληνική πραγματικότητα η διαδικασία αυτή ξεκίνησε νομικά στις αρχές του 2000 κι έκτοτε εξελίσσεται συνεχώς. Το 2001 το ελληνικό κράτος συμπορευόμενο με τον από τότε ονομαζόμανο «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», που σε παγκόσμιο επίπεδο αναβάθμισε και το πόλεμο ενάντια στον εσωτερικό εχθρό ψήφισε το άρθρο 187 περί εγκληματικής οργάνωσης. Το 2004 ψήφισε το άρθρο 187Α περι τρομοκρατικής οργάνωσης.

Την ίδια χρονική περίοδο λειτούργησαν οι πρώτες φυλακές υψίστης ασφαλέιας στο Μαλανδρίνο, όπου μεταφέρθηκαν οι πιο απείθαρχοι κρατούμενοι, οι οποίοι βίωναν μια ειδική σωφρονιστική μεταχείριση με αισθητηριακή απομόνωση, κράτηση σε ολιγομελείς πτέρυγες και δυσκολίες στις άδειες και στις αναστολές.

Το 2002 οι κρατούμενοι της υπόθεσης 17Ν φυλακίστηκαν στα υπόγεια κελιά των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού επίσης σε συνθήκες απομόνωσης, φυσικής κι αισθητηριακής. Η λειτουργία των φυλακών Μαλανδρίνου και των υπόγειων κελιών στον Κορυδαλλό για ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους αντίστοιχα αποτέλεσε την πρώτη εφαρμογή ειδικών συνθηκών κράτησης στον ελλαδικό χώρο μεταπολιτευτικά.

Με τα άρθρα 187 και 187Α διευρύνονται τα πλαίσια ώστε να χωρέσουν περισσότερες πράξεις κι ανεβαίνει ο πήχης της τιμωρίας. Η λειτουργία αυτών των νομθεσιών ορίζει ειδικούς δικαστές και εισαγγελείς, ειδικές αίθουσες δικαστηρίων, απουσία ενόρκων, μεγαλύτερες ποινές για κάθε αδίκημα και τελευταία τη δίωξη πρόθεσης τέλεσης παρόμοιου αδικήματος. Πρόκειται για ξεκάθαρα εκδικητική νομοθεσία που στοχεύει στην εξόντωση των κρατουμένων.

Μια ξεχωριστή περίπτωση εδώ είναι ο πολυτραυματίας αντάρτης Σάββας Ξηρός ο οποίος επί 13 χρόνια αντιμετωπίζει έναν αργό θάνατο μέσα στη φυλακή.

Η τελευταία χρονικά εφαρμογή του καθεστώτος εξαίρεσης είναι η λειτουργία των φυλακών τύπου Γ. Μέσα από την επιβάρυνση του νομικού πλαισίου που τις ορίζει επιμηκύνεται υπέρμετρα η έκτιση της ποινής όσων κρατούνται εκεί. Και αυτό εκτός της φυσικής κι αισθητηριακής απομόνωσης που συνεπάγεται ο εγκλεισμός σε φυλακές τύπου Γ.

Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του καθεστώτος εξαίρεσης είναι η αρχικά πιλοτική εφαρμογή του κι η μετέπειτα συνεχόμενη διεύρυνσή του. Παράδειγμα η εφαρμογή του άρθρου 187 που αρχικά αφορούσε κάποιες δεκάδες κρατουμένων και πλέον μ’ αυτό κατηγορείται περίπου το 30% του συνολικού αριθμού των εγκλειστων.

Η εφαρμογή των φυλακών τύπου Γ είναι ένα άλλο παράδειγμα, όπου εκτός από όσους ορίζονται αρχικά ως κρατούμενοι τύπο Γ (κατηγορούμενοι με τα άρθρα 187 και 187Α) οποιοσδήποτε απείθαρχος φυλακισμένος μπορεί να οριστεί επικίνδυνος και να μεταχθεί εκεί.

Εκτός από το νόμικο το καθεστώς εξαίρεσης αποκρυσταλλώνεται και στο ερευνητικό- αποδεικτικό πεδίο. Η εμφάνιση της ανάλυσης του DNA δημιούργησε μια νέου τύπου αστυνομική- δικαστική προσέγγιση, η οποία παρουσιάζει τα πορίσματά της ως αναμφισβήτητες αλήθειες.

Εκ φύσεως το γενετικό υλικό αποτελεί ένα εξαιρετικά επισφαλές στοιχείο ως προς τα συμπεράσματα που μπορεί να εξάγει κάποιος αναλύοντάς το. Η ευκολία μεταφοράς του από άνθρωπο σε άνθρωπο ή σε αντικείμενα κι η ανάμιξή του αφήνει τόσες πιθανότητες ανοιχτές όσα και τα συμπεράσματα που θέλει να εξάγει κάποιος χρησιμοποιώντας το ως αποδεικτικό μέσο.

Αν κι αυτά είναι απολύτως γνωστά τόσο στους επιστήμονες που ασχολούνται με το ζήτημα όσο και στους κατασταλτικούς μηχανισμούς που το χρησιμοποιούν, η συλλογή, η επεξεργασία κι η καταγραφή του γενετικού υλικού αποτελεί το νέο νομικά κατασταλτικό υπερόπλο ακριβώς λόγω της ασάφειας που εμπεριέχει.

Η ανεπάρκεια της χρησιμοποιούμενης μεθόδου εμφαίνεται από την ηχηρή απουσία των βιολόγων αστυνομικών στα δικαστήρια προκειμένου να στηρίξουν τις αναλύσεις τους σε αντίθεση με αστυνομικούς που διενήργησαν τη σύλληψη, την ανάκριση, πυροτεχνουργούς κι άλλες ειδικότητες.

Η σημασία που αποδίδει η κατασταλτική πρακτική στην ανάλυση του DNA καταδεικνύεται από τη συνεχώς αυξανόμενη χρήση του στις δικαστικές αίθουσες. Άνθρωποι έχουν κατηγορηθέι για διάφορα αδικήματα με μοναδική ένδειξη ένα μίγμα γενετικών τύπων κοντά στον ύπο διερεύνυση χώρο. Παρόλο που η διεθνής επιστημονική μέθοδος ορίζει ως επισφαλή την ανάλυση μιγμάτων, έχουν υπάρξει αρκετές καταδίκες με μόνη ένδειξη την ανεύρεση μίγματος.

Εξ άλλου η επιμονή της αστυνομίας στη βίαια λήψη του DNA που όχι απλά επιτρέπεται αλλά επιβάλλεται μετατρέποντας την όλη διαδικασία σε βασανιστήριο είναι άλλη μια ένδειξη της σημασίας που έχει για το καθεστώς η δημιουργία βάσεων βιοδεδομένων.

Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρούμε πως είναι καίριο πολιτικά να μπει ένας φραγμός στον τρόπο αξιολόγησης του γενετικού υλικού.

Δε χωράει καμία αμφισβήτηση ότι το κράτος μεταχειρίζεται κάθε μέσο που του επιτρέπουν οι εκάστοτε κοινωνικοί συσχετισμοί για τη διατήρηση της ταξικής κυριαρχίας. Επομένως θα ήταν κουτό να περιμένουμε από όσους βλάπτονται από τον ανατρεπτικό αγώνα να μην πάρουν τα μέτρα τους. Αυτό που μπορούμε να απαιτήσουμε από τα αφεντικά και το κράτος τους μέσα απ’ το ανάλογο κόστος που θα τους επιφέρουμε είναι να οπισθοχωρήσουν καταργώντας :

το άρθρο 187
το άρθρο 187Α
την επιβαρυντική διάταξη για την πράξη που τελέστηκε με καλυμμένα χαρακτηριστικά («κουκουλονόμο»)
το νομικό πλαίσιο που ορίζει τη λειτουργία των φυλακών τύπου Γ.

_________________________________________________________________

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΝΊΚΟΥ ΜΑΖΙΏΤΗ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΏΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

 

Τα τελευταία 15 χρόνια και ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα του πολέμου κατά της «τρομοκρατίας», το καπιταλιστικό σύστημα διεθνώς έχει πάρει ολοένα και πιο ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά προκειμένου να επιβάλλει την δικτατορία των αγορών, τα συμφέροντα της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ η οποία αναδείχτηκε μέσα από την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης του συστήματος μετά το τέλος του διπολισμού. Στα πλαίσια αυτά , η καταστολή, η θωράκιση του νομικού και ποινικού οπλοστασίου των κρατών στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον απέναντι στους πολιτικούς εχθρούς της νέας τάξης πραγμάτων και ιδιαίτερα απέναντι στην απειλή της ένοπλης επαναστατικής δράσης έχει μείζονα σημασία και εφαρμογή για την αναπαραγωγή του συστήματος, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Το ελληνικό κράτος που είναι ενσωματωμένο στο άρμα του υπερεθνικού κεφαλαίου έχει αφενός υιοθετήσει τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις  που υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση και αφετέρου έχει αναβαθμίσει το νομικό και ποινικό του οπλοστάσιο στις επιταγές του διεθνούς «αντιτρομοκρατικού πολέμου». Έτσι το 2001 ψήφισε τον Α΄ «αντιτρομοκρατικό» νόμο, το άρθρο 187 του ποινικού κώδικα (εγκληματική οργάνωση), το 2004 ψήφισε τον Β΄ «αντιτρομοκρατικό» νόμο το άρθρο 187Α ( τρομοκρατική οργάνωση), το 2009 λίγο καιρό μετά την εξέγερση του 2008 ψήφισε τον κουκουλονόμο, το 2010 τροποποίησε το άρθρο 187 Α προς το δυσμενέστερο, TO 2012 με εισαγγελική διάταξη επέβαλαν την βίαιη απόσπαση του DNA και τέλος το καλοκαίρι του 2014 ψήφισε ως φυσική συνέχεια και συνέπεια της κατασταλτικής του πολιτικής τον νόμο για τις φυλακές τύπου Γ΄ για τους πολιτικούς κρατούμενους.

Η σταδιακή αυτή αναβάθμιση της κατασταλτικής επίθεσης του κράτους εντεινόταν παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια με τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις των ελληνικών κυβερνήσεων όμως η επίθεση αυτή οξύνθηκε ακόμα περισσότερο μετά την έκρηξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και την υπαγωγή της χώρας στην εξουσία του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ με την υπογραφή του Α΄ μνημονίου του 2010.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες όπου το καθεστώς έχει χάσει την κοινωνική συναίνεση που απολάμβανε προ κρίσης λόγω της λαίλαπας που έχει εξαπολύσει εδώ και 6 χρόνια η καταστολή κι η «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία αποτελούν βασικοί πυλώνες και προϋποθέσεις για την διαιώνιση του συστήματος.

Γιατί η απονομιμοποίηση του καθεστώτος στα μάτια της κοινωνικής πλειοψηφίας λόγω της μεγαλύτερης κοινωνικής ληστείας που έχει εξαπολυθεί εναντίον της, με την πείνα, την φτώχεια και την εξαθλίωση να μαστίζουν τον λαό, με τους χιλιάδες θανάτους από αυτοκτονίες, από αρρώστιες, από την έλλειψη βασικών αγαθών, με τους χιλιάδες αστέγους και αυτούς που τρέφονται από τα σκουπίδια ή εξαρτώνται από συσσίτια, όλα αυτά δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την προοπτική της επανάστασης και της ανατροπής ενός καθεστώτος που ευθύνεται για την κρίση και όλα  τα δεινά που επακολούθησαν.

Η ανάληψη της εξουσίας και της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης από τον Σύριζα μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 δεν αλλάζει ουσιαστικά τα πράγματα. Παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις για κατάργηση των μνημονιακών συμβάσεων και του κουρέματος του χρέους, η πολιτική που έχει δεσμευτεί να ακολουθήσει η κυβέρνηση Σύριζα δεν διαφέρει από αυτήν που εφάρμοσαν οι προκάτοχες κυβερνήσεις και αυτό αποδεικνύεται μετά την αίτηση παράτασης του υπάρχοντος μνημονίου-προγράμματος διάσωσης άσχετα αν με τα επικοινωνιακά τους κόλπα δεν το ονομάζουν μνημόνιο ή δεν ονομάζουν το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την ΕΕ ως τρόικα αλλά ως θεσμούς. Στην ουσία η κυβέρνηση Σύριζα έχει αποδεχτεί και τα μνημόνια και το χρέος και θα υπογράψει νέο μνημόνιο-πρόγραμμα διάσωσης μετά την παράταση του ήδη υπάρχοντος με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα και ως πολιτικός κρατούμενος των φυλακών τύπου Γ΄ πιστεύω ότι μόνο ο δρόμος της ανατροπής και της ένοπλης λαϊκής και κοινωνικής επανάστασης μπορεί να δώσει διέξοδο απέναντι στην κρίση, να ανατρέψει τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις και να διαγράψει το χρέος. Ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα και ως πολιτικός κρατούμενος των φυλακών τύπου Γ΄ στα πλαίσια της αγωνιστικής κινητοποίησης των πολιτικών κρατουμένων ενάντια στις ειδικές «αντιτρομοκρατικές» νομοθεσίες , τα ειδικά δικαστήρια και τις ειδικές φυλακές συμμετέχω από 2 Μαρτίου στην απεργία πείνας διεκδικώντας:

1) Την κατάργηση του Α΄ «αντιτρομοκρατικού» νόμου του 2001, του άρθρου 187 (εγκληματική οργάνωση).

2) Την κατάργηση του Β΄ «αντιτρομοκρατικού» νόμου του 2004, του άρθρου 187Α (τρομοκρατική οργάνωση).

3) Την κατάργηση του κουκουλονόμου.

4) Την κατάργηση του νόμου για τις φυλακές τύπου Γ΄.

5) Την απελευθέρωση του καταδικασμένου για την 17Ν Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας. 

 

                                   Νίκος Μαζιώτης, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

                                                                  Φυλακές τύπου Γ Δομοκού    

_________________________________________________________________

ΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΤΩΝ ΚΩΣΤΑ ΓΟΥΡΝΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Εμείς, πολιτικοί κρατούμενοι στη φυλακή τύπου Γ του Δομοκού, ο Κώστας Γουρνάς και ο Δημήτρης Κουφοντίνας, προχωράμε από σήμερα Δευτέρα 2 Μάρτη σε απεργία πείνας.

Παλεύουμε για να καταργηθούν τα άρθρα 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα, για να καταργηθεί ολόκληρη η ειδική νομοθεσία εκτάκτων μέτρων με την οποία η εξουσία επιδιώκει να εγκληματοποιήσει και να εξοντώσει τους πολιτικούς της αντιπάλους.

Παλεύουμε για να καταργηθούν τα ειδικά δικαστήρια – έκτακτα στρατοδικεία, αυτή η φάμπρικα εξόντωσης των νέων αγωνιστών, με τις ειδικές συνθέσεις, τους ειδικούς αντισυνταγματικούς νόμους, την ειδική αντιεπιστημονική και δόλια χρήση αποδεικτικών μέσων (π.χ. DNA), την ειδική κατασκευή αποδεικτικών στοιχείων.

Παλεύουμε για την κατάργηση όλων των ειδικών κατασταλτικών νόμων κατά των διαδηλωτών και κατά των λαϊκών κινητοποιήσεων.

Ζητάμε την άμεση κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, που αποτελούν το σύμβολο του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατούμενων και του εκφοβισμού της κοινωνίας που αντιστέκεται.

Ζητάμε την άμεση αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού που η εξουσία επί 13 χρόνια τώρα εξοντώνει μεθοδικά και εκδικητικά, με αποτέλεσμα να έχει οδηγηθεί σε ανήκεστες βλάβες, με το επίσημο ποσοστό αναπηρίας του να έχει φτάσει πλέον στο 98%.

Επειδή η καταστολή είναι η άλλη όψη της λιτότητας, ο αγώνας του λαϊκού κινήματος κατά της λιτότητας είναι αξεχώριστος από τον αγώνα κατά της καταστολής και ιδιαίτερα κατά του μόνιμου καθεστώτος εκτάκτων μέτρων. Γι’ αυτό ζητάμε τη συμπαράσταση ολόκληρης της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Ο αγώνας αυτός των πολιτικών κρατουμένων, οι κινητοποιήσεις και η απεργία πείνας, θέλει να στείλει ένα μήνυμα αντίστασης στον ελληνικό λαό: εμείς και μόνο εμείς, αναλαμβάνοντας το κόστος των επιλογών μας, χρειάζεται να πάρουμε ενωτικά και αποφασιστικά τις τύχες μας στα χέρια μας. Δικό μας είναι αυτό το χρέος απέναντι στην αξιοπρέπειά μας, απέναντι στις ερχόμενες γενιές.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Φυλακή τύπου Γ Δομοκού
2 Μάρτη 2015

Κώστας Γουρνάς
Δημήτρης Κουφοντίνας

_____________________________________________________________

Κείμενο του Ν. Μαζιώτη για την  απεργία πείνας της ΣΠΦ

ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Αυτή την περίοδο οι πολιτικοί κρατούμενοι έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας στις φυλακές από τις 2 Μαρτίου. Κάποιοι από αυτούς, όπως εγώ, έχουμε ένα κοινό διεκδικητικό πλαίσιο που αφορά: την κατάργηση των «αντιτρομοκρατικών» νομοθεσιών, την κατάργηση του κουκουλονόμου και των φυλακών τύπου Γ και την απελευθέρωση του καταδικασμένου για τη 17Ν Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας.

Το ίδιο διάστημα έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και οι πολιτικοί κρατούμενοι της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς διεκδικόντας την απελευθέρωση των πρόσφατα προφυλακισμένων συγγενών τους που συνελήφθησαν μετά την αποκάλυψη οργάνωσης σχεδίου απόδρασης τους από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητα των διεκδικήσεων στηρίζω των αγώνα των κρατουμένων της ΣΠΦ στο αίτημά τους. Πιστεύω ότι παρά τις πολιτικές διαφορές των πολιτικών κρατουμένων και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ τους, παρά τις απεργίες πείνας που έχουν διαφορετικό πλαίσιο, οι αλληλέγγυοι, ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος πρέπει να στηρίξει όλους τους πολιτικούς κρατούμενους. Να μην αφεθεί κανένας μόνος του στην καταστολή.

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

 φυλακές τύπου Γ ΄ Δομοκού

_________________________________________________________________

AΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ: ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ – ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙΟΛΑΣ ΝΕΚΡΟΙ

Στις 03/03 η “δικαιοσύνη” αποφασίζει την προφυλάκιση της μητέρας των συντρόφων Χρήστου και Γεράσιμου Τσάκαλου και της φίλης του δεύτερου, με την κατηγορία της ένταξης και συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση.

Πίσω απ’ την προφανή γελοιότητα της κατηγορίας, κρύβεται η νοσηρή εκδικητικότητα της αντιτρομοκρατικής και δικαστικής εξουσίας, που θέλει να εκβιάσει συναισθηματικά τους δύο συντρόφους, αλλά και όλους μας. Δεν είναι απλά μια εκδίκηση που τείνει στο αμέτρητο, είναι μια προσπάθεια ακύρωσής μας. Ουσιαστικά, απαιτούν από εμάς μια παράδοση άνευ όρων, μία σιωπηλή ανακωχή και έναν αποχαιρετισμό αξιοπρέπειας, αλλιώς πάντα θα υπάρχουν “φιλόξενα” κελιά για τους συγγενείς μας στις φυλακές της δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται να τους κάνουμε τη χάρη. Ο πόλεμος ενάντια στην εξουσία έχει σφυρηλατηθεί ανεξίτηλα μέσα μας και κυλάει όπως το αίμα στις φλέβες μας. Δε θα παραδώσουμε ούτε ένα χιλιοστό οπισθοχώρησης στους εχθρούς της ελευθερίας, στους δικαστές και τους μπάτσους.

Βρισκόμαστε μπροστά στην πιο χυδαία συναισθηματική πολιορκία. Αγαπημένα πρόσωπα, που δεν έχουν καμία πολιτική συγγένεια μ’ εμάς, αλλά μόνο βιολογική και συναισθηματική, έχουν απαχθεί και κρατούνται όμηροι της δικαστικής μαφίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ιερατείο της δικαιοσύνης καταργεί ακόμα και τη γελοιότητα των δικών του επίσημων κανόνων, αφού για το μέτρο της προφυλάκισης, ο “ιερός” τους νόμος ορίζει ότι «η προφυλάκιση εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή τέλεσης παρόμοιων αδικημάτων».

Ποιος, ακόμα κι από τους εχθρούς μας, θεωρεί ότι οι συγγενείς μας είναι “ύποπτοι φυγής” ή “τέλεσης αδικημάτων” – που άλλωστε δεν έχουν διαπράξει; Προφανώς κανείς…

Αυτή η αφήγηση των γεγονότων δεν είναι μόνο κομμάτι μιας προσωπικής ιστορίας ή μιας συναισθηματικά φορτισμένης παρένθεσης στην εμπειρία της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Αντίθετα, είναι κομμάτι μιας συνολικής στρατηγικής καταστολής, που συντονίζεται απ’ τους αρχιερείς των δικαστών, των μπάτσων και των δημοσιογράφων.

Ήδη ξεκίνησαν να χτυπούν ξημερώματα οι πρώτες πόρτες…

Το Σάββατο γίνεται γνωστή η αστυνομική επιχείρηση με το κωδικό όνομα “Γαλατάς”, για τον εντοπισμό της καταζητούμενης – μέλους του Ε.Α., Πόλας Ρούπα, ενώ δημοσιεύματα αναφέρονται σε πιθανή έρευνα στο πατρικό του μέλους του Ε.Α., Νίκου Μαζιώτη. Επίσης, την ίδια μέρα, αστυνομία και εισαγγελείς κάνουν έφοδο σε σπίτια αναρχικών, μετά από «ανώνυμο τηλεφώνημα για ύπαρξη όπλων και εκρηκτικών».

Μπορεί ο επίλογος των ερευνών να συμπυκνώθηκε στο υπηρεσιακό κωλόχαρτο με δύο λέξεις, «ουδέν ανευρέθη», όμως, ουσιαστικά, βρισκόμαστε στον πρόλογο του αστυνομικού και δικαστικού δεσμποτισμού.

Μέσα σ’ αυτό το συγχυσμένο πεδίο, που θλίψη και οργή αναμειγνύονται, παράλληλα με τη δική μας απεργία πείνας για την απελευθέρωση των συγγενών μας, διεξάγεται και η απεργία πείνας ενάντια στις φυλακές τύπου Γ’, στον τρομονόμο, στον 187, στον κουκουλονόμο, στη φασιστική αστυνομική μεθόδευση της λήψης DNA, καθώς και για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού. Αυτή η απεργία πείνας είχε οργανωθεί και εξαγγελθεί καιρό πριν και έχει την αμέριστη πολιτική μας συμφωνία. Η δική μας απεργία αποφασίστηκε έκτακτα, ως αντανακλαστικό στην κατάσταση αιχμαλωσίας που επέβαλλαν στους συγγενείς μας.

Αυτές οι δύο απεργίες πείνας είναι, όμως, άμεσα συνδεδεμένες, καθώς συναντιούνται η μία ως συμπλήρωση της άλλης. Συγκεκριμένα, η απεργία πείνας για την απελευθέρωση των συγγενών μας είναι η φυσική και πολιτική προέκταση της εφαρμογής του τρομονόμου, που η κατάργησή του τίθεται ως αίτημα της απεργίας πείνας των υπόλοιπων πολιτικών κρατουμένων.

Στη δική μας περίπτωση, προτάσσουμε την αιχμιακή – προσωπική αναφορά στους συγγενείς, γιατί η απειλή της διαρκούς αναβάθμισης του τρομονόμου, από μία εικόνα του μέλλοντος, μετατράπηκε σε μία φασιστική πραγματικότητα του σήμερα, που αιχμαλωτίζει τους δικούς μας ανθρώπους.

Γι’ αυτό δεν υπάρχει μέση οδός. Ή αποφυλακίζονται οι συγγενείς μας, ή θα υπάρξουν οι πρώτοι νεκροί απεργοί πείνας τα τελευταία 40 χρόνια στην Ευρώπη, με φόντο την κυβέρνηση της Αριστεράς. 

Εμείς, για άλλη μια φορά ξεκαθαρίζουμε πως δε ζητάμε τίποτα για εμάς. Έχουμε αναλάβει πλήρως την πολιτική ευθύνη για όλο το σχεδιασμό της απόδρασής μας από τον Κορυδαλλό, κάναμε δημόσια την αυτοκριτική μας για τις “αστοχίες” μας και κρατάμε αμετανόητη τη θέλησή μας για ελευθερία και αναρχία, που θα έρθει μόνο απ’ τα δικά μας χέρια κι όχι απ’ την παθητική αναμονή των νόμων.

Αυτό που απαιτούμε είναι η απελευθέρωση των συγγενών μας, που έχουν απαχθεί από την εξουσία.

Θα ήταν συνειδησιακή και συναισθηματική αυτοκτονία, αν προσπαθούσαμε να δώσουμε σ’ αυτήν την περίπτωση τα δικά μας πολιτικά χαρακτηριστικά. Όσο κι αν απεχθανόμαστε τη λογική της θυματοποίησης, θα έπρεπε να είμαστε τυφλοί αν δεν αναγνωρίζαμε πως, στην προκειμένη περίπτωση, οι συγγενείς μας είναι τα εξιλαστήρια θύματα – τρόπαια των διωκτικών αρχών για τις επιλογές μας.

Γι’ αυτό, όταν μιλάμε για τους συγγενείς μας, δεν απελευθερώνουμε όλη την τραχύτητα του λόγου μας, καθώς δεν έχουμε σκοπό να παίξουμε πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των ανθρώπων μας. Επίσης, ούτε η νομική τους υπεράσπιση έχει καμία σχέση με τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Εμείς θα είμαστε πάντα δίπλα τους, όπως στάθηκαν κι αυτοί δίπλα μας, δίχως να διασταυρώνονται οι πολιτικές μας επιλογές.

Το μόνο σίγουρο είναι πως κρατάμε την τραχύτητα και την απολυτότητα των δικών μας επιλογών στην απόφαση απεργίας πείνας μέχρι θανάτου. Προχωράμε με τη σιγουριά και τη θέληση αυτών που τα παίζουν όλα για το θρίαμβο της αδούλωτης και ελεύθερης ζωής.

Ίσως χρειάζεται το αίμα μας για να φυτρώσει η ελευθερία. Όμως, έτσι είναι…

Πεθαίνουμε με τον τρόπο που διαλέξαμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια που δε συνθηκολογεί ούτε και μπροστά στο θάνατο.

Γιατί, αυθεντική ελευθερία υπάρχει μόνο μέσα στον αγώνα για ελευθερία.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΜΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ & ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

1. Για την κατάργηση του Α’ αντιτρομοκρατικού νόμου (άρθρο 187),
2. Την κατάργηση του Β’ αντιτρομοκρατικού νόμου (187Α),
3. Την κατάργηση του κουκουλονόμου,
4. Την κατάργηση του νόμου για τις φυλακές τύπου Γ’,
5. Την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας,
6. Την κατάργηση της εισαγγελικής διάταξης που επιβάλλει τη βίαιη λήψη του DNA (και, γενικότερα, την αστυνομική μεθόδευση με την κατασκευή ενόχων μέσω DNA).

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF,
Πυρήνας Φυλακής

(11/3)

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

afisa1

Σχετικά με την απεργία πείνας, τις εισβολές σε σπίτια αγωνιστών και το «τρομοσόου» της αντιτρομοκρατικής

Το κράτος έχει συνέχεια… και η καταστολή το ίδιο

(Σχετικά με την απεργία πείνας, τις εισβολές σε σπίτια αγωνιστών

και το «τρομοσόου» της αντιτρομοκρατικής)

Η «αριστερή-ακροδεξιά» κυβερνητική διαχείριση  μετά τα διαπιστευτήρια που έδωσε στην οικονομική ελίτ, στην ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ήρθε η ώρα να βεβαιώσει και την προσήλωση της στην «αντιτρομοκρατική» σταυροφορία, να δηλώσει έμπρακτα ότι η συνέχεια του «κράτους έκτακτης ανάγκης» είναι μέσα στις προτεραιότητές της. Τα νέα μνημόνια που ετοιμάζουν για την ακόμη μεγαλύτερη αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων προς όφελος πάντα του κεφαλαίου απαιτούν μια κατασταλτική επιθετική πολιτική όπου θα «χτυπιέται» κάθε μαχητική κοινωνική και πολιτική αντίσταση, και συγχρόνως θα λειτουργεί αποτρεπτικά για όποιον σκέφτεται να αγωνιστεί έμπρακτα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον (πολιτικό-οικονομικό) οι πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις, επιλέγοντας την ύστατη μορφή αγώνα, την απεργία πείνας. Πιο συγκεκριμένα από τις 2 Μαρτίου δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται σε απεργία πείνας. Ο αγώνας τους είναι μια μάχη για την κατάργηση συνολικά του ειδικού κατασταλτικού/νομικού πλαισίου με το οποίο το καθεστώς αντιμετωπίζει τους μαχητικούς κοινωνικούς αγώνες και τους πολιτικούς αντιπάλους του. Η υπόθεση της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατουμένων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους σημερινούς και τους μελλοντικούς αγώνες  και με τους όρους με τους οποίους αυτοί θα διεξάγονται. Οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι αιχμάλωτοι του πολέμου ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο και συνεχίζουν να είναι στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα.

Η κυβέρνηση γνωρίζοντας πολύ  καλά ότι αυτός ο αγώνας αποτελεί γι’αυτή σοβαρό κίνδυνο με ανυπολόγιστο κόστος επιλέγει την παραδοσιακή τακτική «του καρότου και του μαστίγιου».

Πώς αλλιώς μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει ότι πριν ακόμα ανακοινωθεί η απεργία πείνας των πολιτικών κρατούμενων κλιμάκιο του Σύριζα επισκέφτηκε τις φυλακές Δομοκού και Λάρισας και μοίρασε απλόχερα υποσχέσεις για την ικανοποίηση κάποιων αιτημάτων την ίδια ώρα που έστηναν το τρομοσόου μπροστά από τη ΓΑΔΑ με τη μεταφορά «διαπόμπευση» επί της ουσίας εν μέσω δεκάδων τηλεοπτικών καμερών, φωτογράφων, δημοσιογράφων κλπ. της αναρχικής Α. Σπυροπούλου καθώς και της συντρόφου του μέλους της ΣΠΦ  Γ. Τσάκαλου; Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η δίωξη και προφυλάκιση συγγενών των μελών της ΣΠΦ.

Και πριν προλάβουν να περάσουν λίγα 24ωρα το σκηνικό συμπληρώθηκε από τις εισβολές σε σπίτια αγωνιστών από την κρατική ασφάλεια με το γελοίο όπως πάντα πρόσχημα της «ανώνυμης καταγγελίας για όπλα και εκρηκτικά», αλλά επί τις ουσίας πρόκειται για προληπτικό χτύπημα του κινήματος αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων συντρόφων.

Το μήνυμα εστάλη προς όλες τις κατευθύνσεις: «Το κράτος θα επιβληθεί “δια πυρός και σιδήρου”, τίποτα δεν άλλαξε κύριοι “εταίροι” μας μπορείτε να μας εμπιστεύεστε και όχι μόνο αυτό , θα είμαστε καλύτεροι από τους προηγούμενους». Οι τάχα «δημοκρατικές ευαισθησίες» του κυβερνώντος κόμματος θάφτηκαν οριστικά την ίδια χρονική στιγμή που ορκιζόνταν η νέα κυβέρνηση. Οι αρμόδιοι υπουργοί Βούτσης και Πανούσης που κατά το παρελθόν ήταν λαλίστατοι γύρω από παρόμοια θέματα καταγγέλλοντας τις «ακροδεξιές πρακτικές», είναι σήμερα οι ενορχηστρωτές αυτής της κατασταλτικής επίθεσης και έχουν πολιτικές και προσωπικές ευθύνες.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

 

Συνέλευση  Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους,

τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

08/03/2015

Ανακοίνωση της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 2 Μαρτίου οι πολιτικοί κρατούμενοι Κ. Γουρνάς, Δ. Κουφοντίνας και Ν. Μαζιώτης, τα μέλη του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων Α. Θεοφίλου, Γ. Καραγιαννίδης, Α. Ντάλιος και Α. Σταμπούλος, Φ. Χαρίσης πραγματοποιούν απεργία πείνας ενάντια συνολικά στο ειδικό κατασταλτικό/νομικό πλαίσιο που έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια και στο μονιμοποιημένο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Συγχρόνως συμμετέχουν και οι κρατούμενοι των φυλακών Δομοκού (τύπου Γ’),  Μοχάμεντ Σαίντ Ελτσιμπάχ  και Γ. Σοφιανίδης  με αίτημα την καταργήση των φυλακών τύπου Γ.

Ενώ τα φυλακισμένα μέλη της Σ.Π.Φ, και η Α. Σπυροπούλου πραγματοποιούν επίσης απεργία πείνας ενάντια στις προφυλακίσεις συγγενών τους και στηρίζουν την κινητοποίηση των υπολοίπων απεργών πείνας.

Τέλος ο αριθμός των απεργών πείνας σταδιακά θα αυξάνεται με την συμμετοχή και των υπόλοιπων πολιτικών κρατουμένων.

Εμείς σαν Συνέλευση Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τον αγώνα των συντρόφων μας που παλεύουν για:

  • Κατάργηση της ειδικής αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας και συγκεκριμένα τους νόμους περί τρομοκρατικής  και εγκληματικής οργάνωσης (νόμοι 187Α και 187).
  • Κατάργηση των ειδικών κατασταλτικών νόμων (κουκουλονόμος).
  • Κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’ που αποτελούν το σύμβολο του καθεστώτος εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων.
  • Οριοθέτηση της χρήσης και της επεξεργασίας του DNA σαν αποδεικτικό μέσο.
  • Επίσης στηρίζουμε το κοινό αίτημα για την άμεση απελευθέρωση του Σ. Ξηρού που εξοντώνεται καθημερινά εδώ και 13 χρόνια από το εκδικητικό κράτος καθώς και το αίτημα των μελών της Σ.Π.Φ για την απελευθέρωση των συγγενών τους.

Η οικοδόμηση του  κράτους έκτακτης ανάγκης όπως έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια δεν είναι τίποτα περισσότερο από την θωράκιση του καθεστώτος εν όψει των επερχόμενων κοινωνικών εκρήξεων. Η εντεινόμενη επίθεση του κεφαλαίου, και η εδραίωση του αστυνομικού κράτους αποτέλεσαν τα δεδομένα των τελευταίων ετών πάνω στα οποία χτίστηκε το ειδικό κατασταλτικό/νομικό πλαίσιο σαν απαραίτητο εργαλείο προκειμένου να επιβληθεί βίαια η κοινωνικά απονομιμοποιημένη εξουσία. Επιβεβαιώνοντας όσους δεν έτρεφαν αυταπάτες, η «αριστερή» διαχείριση έδωσε ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας εξουσίας σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικό) τα οποία είναι πολύ διαφορετικά από τις προεκλογικές εξαγγελίες που δημιούργησαν αυταπάτες σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, και αργά ή γρήγορα θα συνεχίσει σε παρόμοιο μοτίβο όπως κάθε κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια: με νέα  μνημόνια και οικονομική επίθεση στις κατώτερες τάξεις που θα συνοδεύονται με κατασταλτική επίθεση της πολιτικής αντίστασης.

Για όλους αυτούς του λόγους, οι πολιτικοί κρατούμενοι επιλέγουν να συνεχίσουν το αγώνα ακόμα και σε συνθήκες αιχμαλωσίας ξεκινώντας απεργία πείνας με την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή. Ο αγώνας τους είναι μια μάχη για την κατάργηση συνολικά του ειδικού κατασταλτικού/νομικού πλαισίου με το οποίο το καθεστώς αντιμετωπίζει τους μαχητικούς κοινωνικούς αγώνες και τους πολιτικούς αντιπάλους του. Η υπόθεση της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατουμένων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους σημερινούς και τους μελλοντικούς αγώνες  και με τους όρους με τους οποίους αυτοί θα διεξάγονται. Οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι αιχμάλωτοι του πολέμου ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο και συνεχίζουν να είναι στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα.

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

 

Συνέλευση  Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους,

τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ 6ΜΜ ΠΛ.ΚΟΡΑΗ

syntdrasis19032015

 

 

css.php